ในที่สุดก็หาทางเข้าบล๊อกตัวเองจนได้ ปัญหาเดิมๆ คือลืม user name กับ password
มาอยู่ที่นี่แป๊บๆ 11 วันละ แต่ภาษาก็ยังไม่ได้เรื่องเท่าที่ควร
เตรียมตัวเดินทาง:
ไม่เป็นไรพักไว้ก่อน มาเล่าเรื่องการเดินทางจากไทยมาชิคาโกดีกว่า หลังจากคิดว่าตัวเองเตรียมพร้อมเรื่องเอกสารและศึกษาเส้นทางต่างๆ อย่างรอบคอบแล้ว ทิวาก็จัดการก้อปปี้เอกสารสำคัญ เช่น passport, Visa(วีซาจองเองผ่านเว็บสถานฑูตอเมริกา 3 วันได้สัมภาษณ์ อีก 2 วันรับวีซา), DS-2019, DS-7002, E-tricker, จ่ายบัตรเครดิตและแจ้งการนำไปใช้งานต่างประเทศ, เปิดโรมมิ่งพร้อมแพคเกทโทรต่างประเทศ 1 วัน(กะว่า 1 วัน น่าจะหาเบอร์โทรฯ ที่ชิคาโกได้แล้ว), ซื้อยา, ของฝาก, จัดกระเป๋า และเดินทางงงงง โดยรถที่ทำงานและแก๊งค์เพื่อนสนิท อันได้แก่ ครูป๋อม ครูตู่ ครูใต้ มาส่ง เราออกจากสุพรรณฯ หนึ่งทุ่ม ถึงสุวรรณภูมิเกือบสามทุ่ม (จริงๆ เครื่องออกตีสองนะ แต่มาไวหน่อยขากลับคนมาส่งจะได้ไม่ถึงสุพรรณฯ ดึกมาก) เพื่อนๆ ก็ดีมากเข้ามาดูสถานที่และช่วยตรวจสอบความพร้อมกันเสร็จสรรพ
ผ่าง!
ถึงสนามบินแล้วคิดได้ว่า “ลืมซื้อ traveller check” ที่สำคัญ “ลืมแลกเงิน” ตายๆๆไๆ ลืมเรื่องสำคัญซะด้วย แต่ไม่เป็นไร ชั้นล่างสุดของสุวรรณภูมิมีบูทให้แลกเงินเพียบเลย แต่อาจแพงกว่าข้างนอก ก็พอก้อมแล้มตอนฉุกเฉินอ่ะนะ และนับว่าโชคดีที่วันเดินทางเงินไทยแพงขึ้นจาก 33 บาท เป็น 32 บาท แลกได้ 1 USD ด้วยความที่ไม่ได้ซื้อเช็คเลยต้องหอบเงินขึ้นเครื่อง “กลัวหาย กลัวโดนข้อหาฟอกเงินด้วย” เลยรียอ่านจ้อกำหนดเรื่องการนำเงินสดเข้าอเมริกาว่า “ไม่เกิน 10,000 USD ต่อการเดินทาง 1 ครั้ง” รอดมากมาย ตรวจยังไงก็ไม่เกิน คือแบบว่าจนค่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
หลังจัดการปัญหาต่างๆ เรียบร้อย เพื่อนๆ ที่มาส่ง ก็กลับบ้าน ใจหายเหมือนกันแฮะ โชคดีที่คุณลุงประชุมเลิกค่ำเลยแวะมาอยู่เป็นเพื่อนจนเกือบๆ สี่ทุ่ม คงไม่ไหวถ้าจะให้คุณลุงวัยหลัวเกษียณมานั่งรอจนจนเราขึ้นเครื่องแล้วขับรถกลับคนเดียวดึกๆ เลยบอกให้คุณลุงกลับบ้านก่อน
นั่งเล่นสักพัก counter chack in ของ Qatar airway ก็เปิด เราก็เอาของไปโหลดทีนี้ก็เดินตัวปลิว อ้อ! สายการบินนี้ให้ 23 กิโลกรัม 2 ใบนะ ไม่เกินอีกเช่นเคย ประมาณว่าสายมินิมอลอะนะ ฮ่าๆๆๆๆๆ
วันนี้พอแค่นี้ก่อนจะลงรถไฟละ ไว้ว่างๆ จะมาบันทึกการเดินทางจากไทยมาชิคาโกต่อ
ว่าแล้วก็ ฟิ้ววววววววววว
มาอยู่ที่นี่แป๊บๆ 11 วันละ แต่ภาษาก็ยังไม่ได้เรื่องเท่าที่ควร
เตรียมตัวเดินทาง:
ไม่เป็นไรพักไว้ก่อน มาเล่าเรื่องการเดินทางจากไทยมาชิคาโกดีกว่า หลังจากคิดว่าตัวเองเตรียมพร้อมเรื่องเอกสารและศึกษาเส้นทางต่างๆ อย่างรอบคอบแล้ว ทิวาก็จัดการก้อปปี้เอกสารสำคัญ เช่น passport, Visa(วีซาจองเองผ่านเว็บสถานฑูตอเมริกา 3 วันได้สัมภาษณ์ อีก 2 วันรับวีซา), DS-2019, DS-7002, E-tricker, จ่ายบัตรเครดิตและแจ้งการนำไปใช้งานต่างประเทศ, เปิดโรมมิ่งพร้อมแพคเกทโทรต่างประเทศ 1 วัน(กะว่า 1 วัน น่าจะหาเบอร์โทรฯ ที่ชิคาโกได้แล้ว), ซื้อยา, ของฝาก, จัดกระเป๋า และเดินทางงงงง โดยรถที่ทำงานและแก๊งค์เพื่อนสนิท อันได้แก่ ครูป๋อม ครูตู่ ครูใต้ มาส่ง เราออกจากสุพรรณฯ หนึ่งทุ่ม ถึงสุวรรณภูมิเกือบสามทุ่ม (จริงๆ เครื่องออกตีสองนะ แต่มาไวหน่อยขากลับคนมาส่งจะได้ไม่ถึงสุพรรณฯ ดึกมาก) เพื่อนๆ ก็ดีมากเข้ามาดูสถานที่และช่วยตรวจสอบความพร้อมกันเสร็จสรรพ
ผ่าง!
ถึงสนามบินแล้วคิดได้ว่า “ลืมซื้อ traveller check” ที่สำคัญ “ลืมแลกเงิน” ตายๆๆไๆ ลืมเรื่องสำคัญซะด้วย แต่ไม่เป็นไร ชั้นล่างสุดของสุวรรณภูมิมีบูทให้แลกเงินเพียบเลย แต่อาจแพงกว่าข้างนอก ก็พอก้อมแล้มตอนฉุกเฉินอ่ะนะ และนับว่าโชคดีที่วันเดินทางเงินไทยแพงขึ้นจาก 33 บาท เป็น 32 บาท แลกได้ 1 USD ด้วยความที่ไม่ได้ซื้อเช็คเลยต้องหอบเงินขึ้นเครื่อง “กลัวหาย กลัวโดนข้อหาฟอกเงินด้วย” เลยรียอ่านจ้อกำหนดเรื่องการนำเงินสดเข้าอเมริกาว่า “ไม่เกิน 10,000 USD ต่อการเดินทาง 1 ครั้ง” รอดมากมาย ตรวจยังไงก็ไม่เกิน คือแบบว่าจนค่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
หลังจัดการปัญหาต่างๆ เรียบร้อย เพื่อนๆ ที่มาส่ง ก็กลับบ้าน ใจหายเหมือนกันแฮะ โชคดีที่คุณลุงประชุมเลิกค่ำเลยแวะมาอยู่เป็นเพื่อนจนเกือบๆ สี่ทุ่ม คงไม่ไหวถ้าจะให้คุณลุงวัยหลัวเกษียณมานั่งรอจนจนเราขึ้นเครื่องแล้วขับรถกลับคนเดียวดึกๆ เลยบอกให้คุณลุงกลับบ้านก่อน
นั่งเล่นสักพัก counter chack in ของ Qatar airway ก็เปิด เราก็เอาของไปโหลดทีนี้ก็เดินตัวปลิว อ้อ! สายการบินนี้ให้ 23 กิโลกรัม 2 ใบนะ ไม่เกินอีกเช่นเคย ประมาณว่าสายมินิมอลอะนะ ฮ่าๆๆๆๆๆ
วันนี้พอแค่นี้ก่อนจะลงรถไฟละ ไว้ว่างๆ จะมาบันทึกการเดินทางจากไทยมาชิคาโกต่อ
ว่าแล้วก็ ฟิ้ววววววววววว
