วันเสาร์ที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2554

ไฮซีซั่นสำหรับโรคแพ้อากาศ

เมื่อสะสางของเก่า(จริงๆแล้วยังมีอีกเยอะ แต่ที่จริงกว่าคือ ความขี้เกียจเข้าครอบงำซะแล้ว..ตุบ ตุบ แป่ว)มาพอสมควรแล้ว ก็ได้เวลาเริ่มเขียนเรื่องใหม่กันซะที เริ่มจาก "ไฮซีซั่นสำหรับโรคแพ้อากาศ"

อาจเป็นเพราะอากาศทึม ๆ อึมครึม หรืออะไรก็ตามแต่ ทำให้เกิดข้อสงสัยว่า

 "ช่วงนี้เป็นไฮซีซั่นสำหรับโรคแพ้อากาศ"

มองไปทางไหนเห็นแต่คน เศร้าๆ เหงาๆ อึนๆ ซึมๆ...
แต่...เอ๊ะ...หรือเราจะเริ่มบ้า หัวเราะและคึกอยู่ได้คนเดียว

โน! โน! โน! โน! โน!

 เพื่อนพ้องน้องพี่ทั้งหลายคะ "ตื่นจากความซึมเศร้าเหงาหงอยกันได้แล้วค่ะ"
อย่าลืมว่า... "เมื่อใดที่เรามีอารมณ์เศร้า อารมณ์ทุกข์ ผิดหวัง ท้อแท้ หรือหดหู่ใจ อีกไม่กี่อึดใจความสุขก็จะตามมา...เพื่อนพ้องน้องพี่ทั้งหลาpค๊า ตื่น ตื่น ตื่น แล้วเตรียมตัวให้พร้อมกับความสุขที่กำลังจะตามมาภายหลังความทุกข์ค่ะ...ทุกข์น้อยสุขน้อย ทุกข์มากก็สุขมากหน่อย"

ปะ ปะ ปะ "เซย์เฮย์" กันให้ดังๆ

 .........^_^ ดีใจจังยิ้มและหัวเราะได้แล้ว^_^...............

"ไม่ต้องกล่าวคำขอบคุณ...ไม่ต้องตอบแทนหรือทำอะไรเพื่อฉัน"...เพราะ

เธอกับฉันเป็นแค่สิ่งมีชีวิตเล็กๆ บนโลกใบนี้...
โอกาสที่เราจะโคจรมาพบกันมีเพียง หนึ่งในพันล้าน...
เมื่อเธอเหน็ดเหนื่อย อ่อนล้า เสียใจ ท้อแท้หรือกำลังร้องไห้
ฉันจะปล่อยให้เธอเผชิญสิ่งเลวร้ายนั้นเพียงคนเดียวได้อย่างไร? ...

อย่าลืมว่า

"โอกาสเราจะโคจรมาพบกันมีเพียง...หนึ่งในพันล้าน"
และนั่นคือ "โอกาสพิเศษ" โอกาสที่จะได้พบเจอ ได้รู้จักกับ "เธอ...คนพิเศษ"
"...เธอที่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดคนหนึ่งของชีวิตฉัน..."

สู้ต่อไปไอ้มดแดง...เราจะเป็นกำลังใจให้คุณเองค่ะ โฮะๆๆๆๆ...หือ??

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น